1980-1995 yılları arasında çekilen Türk filmlerinin senaryolarının birçoğunun gerçek hayattan esinlenerek yazıldığı bilinen bir gerçektir. Bu filmlerin neredeyse tamamında bir iş adamı, onuruyla çalışan dürüst işçisini hukuksuz isteklerine uymadığı gerekçesiyle “pılını pırtını topla, kovdum seni” ifadeleriyle tabiri caize kapı önüne koymakta bunu onuruna yediremeyen işçi ise “sen beni kovamazsın, ben istifa ediyorum” diyerek iş yerinden ayrılmaktadır. O dönemlerde de şimdilerde de İş Hukuku mevzuatını temel alan bir gerekçe olmaktan uzak olan bu ifadeler günümüzde de yer bulmaktadır. Ruhani ve fiziki çabalarını mesai saatleri hafta içi hafta sonu diye ayırt etmeden harcayan işçilerin, işveren tarafından çeşitli nedenler ve bahane gösterilerek ( ki bu nedenlerin neredeyse tamamı İş kanunu temel almaz ) işçilerin sözleşmeleri haklı ve geçerli nedenlere dayanmadan feshedilmektedir. Bu fesihler sonrasında işçilerin İş Hukuku mevzuatı kapsamında hak ettiği yasal hakları dahi ödenmemektedir. Bu durumda, ekseriyetle çalışanın; emeğini, alın terini ve çabasını koruyan İş Hukuku işveren tarafından hiçe sayılmakta ve bunun en doğal sonucu olarak, en dar anlamıyla hukuk devleti ilkesi zedelenmektedir. Onurunu koruduğunu düşünerek “sen beni kovamazsın, ben istifa ediyorum” diyen işçinin mevcut tavrı işveren tarafından hukuki süreçlerde kullanılmakta ve “ben kovmadım kendisi ayrıldı” gibi beyanlarla savunma aracı haline getirilmektedir. Günümüzde ise, 1980’li yıllardaki Türk filmlerinde yer alan işveren keyfi tavırlarıyla işçisinin sözleşmesini feshetmesi sonucunda işçiyi korumak ve geçersiz yahut haksız fesih sonucunda başvurulacak hukuki yolun adı; İşe İade davasıdır.
Avukat Can TATAR
GeLenekten GeLeceğe…
Yükleniyor ...